Prawo pracy

W akcie prawnym o podatku od towarów i usług opisywane są dwa rodzaje sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie jedynie sposobem opodatkowania. Prawodawstwo przewiduje zatem możliwość sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” a także „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie zbliżone, zaistniała różnica polega na formie oraz miejscu zapłaty podatku VAT, który może być opłacony na terenie państwa, w którym siedzibę ma zbywający albo też na terytorium państwa, gdzie znajduje się adresat.

Dla zaistnienia jednej z dwóch wspomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać spełnione 2 warunki:

• Sprzedawca powinien być podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym na terenie Unii (w jednym z jej państw),
• Kupujący nie musi być podatnikiem podatku VAT, jednak winien być osobą fizyczną. Jeżeli natomiast osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, powinien zaistnieć warunek, w którym kupujący rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego kupna towarów (podatnik będzie zwolniony podmiotowo od takiego podatku)

Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie zostaną objęte:

• Nowe środki transportu,
• Towary montowane albo instalowane,
• Towary słane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku

W sytuacji, gdy do czynienia mamy z towarami, na które nałożona była akcyza, miejscem opodatkowania zostanie zawsze kraj przeznaczenia.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”

Z takim typem wysyłki będziemy mieli do czynienia w przypadku, kiedy towar słany jest z terytorium jednego z państw Wspólnoty do Polski. Taką transakcję reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w ww. sposób są sprzedawane, opodatkowane będą według prawodawstwa polskiego, jednak wyłącznie do pewnego pułapu sumy wszystkich sprzedaży – 35 tys. euro. Po przewyższeniu niniejszego limitu, towar musi zostać obłożony podatkiem na terytorium państwa, gdzie siedzibę ma wysyłający.

Sprzedaż wysyłkowa „z terenu kraju”

Za tym pojęciem ukrywa się sprzedaż towaru, słanego z terytorium Polski do innego państwa Wspólnoty. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W powyższym przypadku miejscem opodatkowania będzie Polska. Jednak także i tu istnieje pewien pułap wielkości kwoty zbycia na terytorium konkretnego kraju, powyżej którego towary opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te określane są odmiennie przez państwa członkowskie, nie przewyższają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu podanej granicy, towar zostanie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terytorium państwa, do którego go wysłano.

Prawo pracy

Menu